piątek, 16 marca 2012

Najdłuższe zwierzę świata

Najdłuższymi zwierzętami świata są Wstężnice (długość 30m)
Parborlasia corrugatus
Wstężnice (Nemertea), wstężniaki (Nemertini lub Nemertina) – typ zwierząt bezkręgowych o bardzo długim, robakokształtnym, obłym lub płaskim, nieczłonowanym ciele, w większości wodnych, przeważnie morskich. Charakterystyczną cechą (synapomorficzną) wstężnic jest obecność długiego, wysuwanego, chwytnego ryjka (proboscis), oddzielonego od jelita, uzbrojonego lub nie. Typ obejmuje co najmniej 900 szeroko rozprzestrzenionych gatunków.
Polska nazwa "wstężnice" nawiązuje do długiego, wstęgowatego kształtu tych zwierząt. Jeden z przedstawicieli typu wstężnic (Lineus longissimus) osiąga 30 metrów długości – jest najdłuższym zwierzęciem na Ziemi.

 




Występowanie

Większość z nich jest morska, występuje w przybrzeżnych płytkich wodach przydennie lub zagrzebana w mule czy piasku. Formy planktonowe, pelagiczne i głębinowe są nieliczne. Głębinowe nie występują poniżej 2000 m. Kilkanaście gatunków żyje w wodach słodkich, kilka na lądzie w wilgotnej ziemi okolic tropikalnych i subtropikalnych. Jeden gatunek występuje na liściach pandanusa. Gatunki morskie występują głównie w wodach arktycznych oraz w wodach o temperaturze umiarkowanej, słodkowodne są szeroko rozprzestrzenione. Wszystkie gatunki występują rzadko i przez to nie mają większego znaczenia ekologicznego.
W Polsce odnotowano występowanie 4 gatunków.

Biologia i ekologia

Zwierzęta trójwarstwowe. Jama typu schizocelu, ciało nieczłonowane (brak metamerii), zdolne do rozciągania się, dobrze wykształcony wór skórno-mięśniowy, brak twardego szkieletu. Narządy zmysłów położone są na przodzie ciała. Układ nerwowy złożony z prostego mózgu, włókien i słabo wyspecjalizowanych komórek nerwowych. Wymiana gazowa odbywa się poprzez powierzchnię ciała. Układ krwionośny zamknięty.
Rozwój prosty lub złożony z wieloma typami larw:
  • pilidium,
  • larwa Ivaty,
  • larwa Desora,
  • larwa Schmidta.
Większość wstężnic wykazuje zabarwienie mleczne albo szarawe. Spotyka się także formy zabarwione brązowo, pomarańczowo, czerwono i zielono. Gatunki tropikalne wykazują zabarwienie żywe, błyszczące. Barwniki zdeponowane są w komórkach naskórka, niekiedy ułożonych we wzory w postaci podłużnych lub poprzecznych pasów. U wielu gatunków czerwony barwnik występuje w zwojach mózgowych i pniach nerwowych. Niektóre wstężnice świecą. Bioluminescencja jest własna, związana z występowaniem w naskórku gruczołów produkujących substancje świecące.
Kilkanaście gatunków morskich jest ektosymbiontami, komensalami lub pasożytami ukwiałów, krabów, małży i osłonic.

Systematyka

Początkowo Nemertea dzielono na 3 gromady (Palaeonemertini, Schizonemertini i Hoplonemertini). W miarę rozwoju nauki przeprowadzano kolejne rewizje taksonomiczne, w wyniku których – na podstawie kilku cech morfologicznych – typ dzielony jest na dwie gromady oraz cztery niższe taksony (w randze podgromad lub rzędów.
  • Anopla (ryjek bez sztyletów)
    • Palaeonemertea
    • Heteronemertea
  • Enopla (ryjek zachował sztylety)
    • Bdellonemertea
    • Hoplonemertea
Podział taki nie został potwierdzony badaniami molekularnymi i nie przedstawia filogenezy tej grupy zwierząt.

Największy owad

Patyczak skrzydlaty PSG 4
 Największym owadem na Ziemi jest Patyczak skrzydlaty (9 cm długości)

Patyczak skrzydlaty (Sipyloidea sipylus) - owad z rzędu straszyków.

 


Opis

Pochodzenie

Madagaskar

Wygląd

Samice osiągają około 8,5 cm długości (maksymalnie 10 cm).

Długość życia

Długość życia zależna jest o zapewnienia odpowiednich warunków przetrzymywania i jakości dostarczonego pokarmu
  • postać larwalna - Nimfa około pół roku.
  • postać dorosła - imago około 5 miesięcy.

Wymagania

Wielkość terrarium

Małe lub średnie terrarium, lecz powinno być przewiewne.


Podłoże

Podłoże musi zapewniać stałą wilgoć.
  • torf
  • papierowe ręczniki
  • dodatkowo kawałki gałązek po których może się wspinać.
  • piasek na dno terarium

Temperatura

Około 23-27 °C, wyższa temperatura może powodować szybszy rozwój i co za tym idzie krótsze życie owada.

Wilgotność

60-70%, terrarium należy zraszać 3 razy dziennie.


Pokarm

Liście jeżyn, malin, bluszczu lub róż, w okresie zimowym liście roślin doniczkowych jak bluszcz pospolity, trzykrotka lub liście sałaty nie pryskanej środkami owadobójczymi, liście drzewek owocowych.


Rozmnażanie

W terrariach głównie poprzez partenogenezę tzn. samica składa niezapłodnione jajeczka z których wylęgają sie młode samice. Jajeczka przykleja do gałązek i szyby.

Aktywność

Jest aktywny późnym wieczorem i w nocy.

Największy gad

Największym gadem na Ziemi jest Krokodyl różańcowy (ok.1 tony)
Krokodyl różańcowy (Crocodylus porosus) – gatunek gada z rodziny krokodyli właściwych (krokodylowatych). Jest największym współcześnie żyjącym gadem.

Opis

Występowanie
Indie, Sri Lanka, Azja Południowo-Wschodnia, Filipiny, Północna Australia, Cejlon, Sumatra, Jawa, Borneo, Fidżi.
Biotop
Najczęściej przebywa niedaleko ujść rzek do morza. Potrafi żyć w słonej wodzie i często wypływa na pełne morze.
Wygląd
Na głowie ma dwa rzędy okrągławych kostnych narośli ciągnących się od krawędzi oczu do otworów nosowych, które przypominają paciorki różańca. Grzbiet ciemnooliwkowy, przechodzący poprzez zielone, brunatne, ciemnoplamiste do prawie czarnego, brzuch żółtawy.
Rozmiary
Długość ciała dorosłych osobników to na ogół 4-5m (rekordowe samce mogą mieć nawet 7m). Masa ciała samców – do 1 tony.
Pokarm
Ssaki, ptaki, gady, a nawet ludzie. Na swe ofiary, podobnie jak krokodyl nilowy, czatuje zanurzony u wodopojów. Schwytaną zdobycz uśmierca za pomocą ogona oraz topiąc ją. Jest on jednym z najgroźniejszych dla człowieka gatunków krokodyli. W nocy wychodzi na ląd odchodząc na znaczne odległości od wody atakując każde spotkane zwierzę, również człowieka. Co roku odnotowuje się przypadki ataków na ludzi, z tego też powodu stały sie one postrachem wśród ludności tubylczej.
                     Krokodyl nilowy (Crocodylus niloticus) zanurzony w przepływającym wody, Republika Południowej Afryki  Zdjęcie Seryjne - 9334896
Rozród
Samica składa w gnieździe 25-50 sztuk jaj z dala od wody. Gniazda są kształtu kopcowatego, utworzone z liści i pędów roślin. Średnica gniazda dochodzi do 7 m przy wysokości do 1m. W gnieździe, wśród gnijących części roślin temperatura wynosi ok. 32 °C. Co roku samica buduje nowe, zawsze w tym samym miejscu gniazdo.
Inteligencja
Dr Adam Britton odkrył, że mimo mózgu stanowiącego mniej niż 0,05% masy ciała, krokodyle te są inteligentnymi zwierzętami, potrafią bowiem uczyć się szybciej niż szczury.

Największy płaz

Największym płazem świata jest Salamandra olbrzymia chińska
Salamandra olbrzymia chińska(Andrias davidianus) – płaz ogoniasty z rodziny skrytoskrzelnych, największy żyjący współcześnie płaz świata.
Salamandra olbrzymia chińska

Zasięg występowania

Szeroko rozprzestrzeniona w rzekach Chin (Rzeka Perłowa, Jangcy, Huang He i ich dorzecza) od Qinghai do południowego Shanxi, południowego Syczuan, Junnan, Kuangsi i Guangdong. Introdukowana na Tajwanie.

Charakterystyka

Krępe ciało o ubarwieniu ciemnobrązowym czarnym lub zielonkawym, z nieregularnie rozmieszczonymi, ciemnymi plamkami. Głowa i tułów spłaszczone grzbietobrzusznie, ogon spłaszczony bocznie. Osiąga długość maksymalnie 1,8 m, zwykle znacznie mniejsze, ok. 1 m. Budowa bardzo podobna do salamandry olbrzymiej japońskiej.
Gatunek krytycznie zagrożony, objęty Konwencją CITES, wpisany do chińskiej Czerwonej Księgi Gatunków Zagrożonych. Drastyczny spadek liczebności populacji spowodowany jest utratą siedlisk, zanieczyszczeniami wód oraz polowaniami.

Istnieje jeszcze jeden podgatunek Salamandry olbrzymiej - Salamandra olbrzymia japońska.

Salamandra olbrzymia japońska
Dorosła Salamandra olbrzymia (chińska)
Salamandra olbrzymia japońska (Andrias japonicus) – płaz ogoniasty z rodziny skrytoskrzelnych, obok salamandry olbrzymiej chińskiej największy żyjący współcześnie płaz świata.

Zasięg występowania

Japonia – południowo-zachodnia Honsiu, Shikoku i w części Kiusiu Żyje wyłącznie w zimnych wodach potoków górskich.
Salamandra olbrzymia (japońska) chłodząca się w górskim potoku

 

 

 

Charakterystyka

Krępe ciało o ubarwieniu czerwonobrązowym, z nieregularnie rozmieszczonymi, ciemnymi plamkami. Głowa i tułów spłaszczone grzbietobrzusznie, ogon spłaszczony bocznie. Osiąga długość maksymalnie 1,44 m, zwykle znacznie mniejsze, najczęściej spotykane są okazy od 30-100 cm, waży do 25 kg. Jej oczy są wyjątkowo małe, a kończyny krótkie i słabe. Samica składa w wodzie sznury 400-600 jaj o średnicy 5 mm. Może żyć do 80 lat.
Gatunek zagrożony wyginięciem głównie z powodu ograniczonego zasięgu występowania oraz wykorzystywania w medycynie ludowej.